அத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 47

कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन।
मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि॥

உனக்கு உரிமை கர்மத்தில் மட்டுமே, அதன் பலனில் ஒருபோதும் இல்லை. பலன் உன் நோக்கமாக வேண்டாம்; கர்மம் செய்யாமல் இருப்பதிலும் பற்று வேண்டாம்.

அத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 48

योगस्थः कुरु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा धनञ्जय।
सिद्ध्यसिद्ध्योः समो भूत्वा समत्वं योग उच्यते॥

யோகத்தில் நிலைத்து நின்று கர்மங்களைச் செய்; பற்றை விட்டு, வெற்றி தோல்வியில் சமநிலை கொள். இந்தச் சமநிலையே யோகம் எனப்படுகிறது.

அத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 14

मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदुःखदाः।
आगमापायिनोऽनित्यास्तांस्तितिक्षस्व भारत॥

குளிர்-வெப்பம், இன்பம்-துன்பம் பருவங்களைப் போல வந்து போகின்றன. அவை நிலையற்றவை, எனவே அவற்றைப் பொறுமையுடன் தாங்கக் கற்றுக்கொள்.

அத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 20

न जायते म्रियते वा कदाचिन्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे॥

ஆத்மா ஒருபோதும் பிறப்பதில்லை, இறப்பதுமில்லை. அது பிறப்பற்றது, நித்தியமானது, பழமையானது; உடல் அழிந்தாலும் அது அழிவதில்லை.

அத்தியாயம் 4, ஸ்லோகம் 7

यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत।
अभ्युत्थानमधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्यहम्॥

எப்போதெல்லாம் தர்மம் குன்றி அதர்மம் ஓங்குகிறதோ, அப்போதெல்லாம் நான் என்னையே வெளிப்படுத்திக்கொள்கிறேன்.

அத்தியாயம் 6, ஸ்லோகம் 5

उद्धरेदात्मनात्मानं नात्मानमवसादयेत्।
आत्मैव ह्यात्मनो बन्धुरात्मैव रिपुरात्मनः॥

உன் மனத்தாலேயே உன்னை உயர்த்திக்கொள், உன்னைத் தாழ்த்திக்கொள்ளாதே. மனமே உன் சிறந்த நண்பனாகவும் இருக்கலாம், மனமே உன் மிகப் பெரிய பகைவனாகவும் இருக்கலாம்.

அத்தியாயம் 18, ஸ்லோகம் 66

सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज।
अहं त्वा सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः॥

மற்ற எல்லாத் தர்மங்களையும் விட்டுவிட்டு, என்னை மட்டுமே சரணடை. நான் உன்னை எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுவிப்பேன். துயரப்படாதே.