2장 47절

कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन।
मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि॥

그대의 권리는 오직 행위에 있을 뿐, 결과에는 결코 없다. 보상을 동기로 삼지 말고, 아무것도 하지 않는 데 빠져서도 안 된다.

2장 48절

योगस्थः कुरु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा धनञ्जय।
सिद्ध्यसिद्ध्योः समो भूत्वा समत्वं योग उच्यते॥

요가에 굳건히 머물며 행위하라. 집착을 버리고 성공과 실패에 똑같이 임하라. 이러한 마음의 평정을 요가라 한다.

2장 14절

मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदुःखदाः।
आगमापायिनोऽनित्यास्तांस्तितिक्षस्व भारत॥

더위와 추위, 즐거움과 괴로움은 계절처럼 오고 간다. 영원하지 않으니 인내로 견디는 법을 배우라.

2장 20절

न जायते म्रियते वा कदाचिन्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे॥

영혼은 결코 태어나지도 죽지도 않는다. 태어남이 없고 영원하며 태곳적부터 있고, 몸이 파괴되어도 파괴되지 않는다.

4장 7절

यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत।
अभ्युत्थानमधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्यहम्॥

정의가 쇠하고 불의가 일어날 때마다 나는 스스로를 나타낸다.

6장 5절

उद्धरेदात्मनात्मानं नात्मानमवसादयेत्।
आत्मैव ह्यात्मनो बन्धुरात्मैव रिपुरात्मनः॥

자신의 마음으로 자신을 일으켜 세우고, 스스로 가라앉게 하지 말라. 마음은 가장 좋은 친구가 될 수도, 가장 큰 적이 될 수도 있다.

18장 66절

सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज।
अहं त्वा सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः॥

다른 모든 의무를 내려놓고 오직 나에게만 귀의하라. 내가 그대를 모든 죄에서 해방시키리니, 슬퍼하지 말라.