ଅଧ୍ୟାୟ 2, ଶ୍ଳୋକ 47

कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन।
मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि॥

ତୁମର ଅଧିକାର କେବଳ କର୍ମ ଉପରେ, ତାହାର ଫଳ ଉପରେ କେବେ ନୁହେଁ। ଫଳ ତୁମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନହେଉ, କର୍ମ ନକରିବାରେ ମଧ୍ୟ ଆସକ୍ତି ରଖ ନାହିଁ।

ଅଧ୍ୟାୟ 2, ଶ୍ଳୋକ 48

योगस्थः कुरु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा धनञ्जय।
सिद्ध्यसिद्ध्योः समो भूत्वा समत्वं योग उच्यते॥

ଯୋଗରେ ସ୍ଥିର ରହି କର୍ମ କର; ଆସକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରି, ସଫଳତା ଓ ବିଫଳତାରେ ସମଭାବ ରଖ। ଏହି ସମତ୍ୱକୁ ହିଁ ଯୋଗ କୁହାଯାଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 2, ଶ୍ଳୋକ 14

मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदुःखदाः।
आगमापायिनोऽनित्यास्तांस्तितिक्षस्व भारत॥

ଶୀତ-ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଓ ସୁଖ-ଦୁଃଖ ଋତୁ ପରି ଆସେ ଓ ଚାଲିଯାଏ। ସେଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥାୟୀ ନୁହେଁ, ତେଣୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟର ସହ ସହିବା ଶିଖ।

ଅଧ୍ୟାୟ 2, ଶ୍ଳୋକ 20

न जायते म्रियते वा कदाचिन्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे॥

ଆତ୍ମା କେବେ ଜନ୍ମ ନିଏ ନାହିଁ ଓ କେବେ ମରେ ନାହିଁ। ସେ ଅଜନ୍ମା, ନିତ୍ୟ ଓ ପୁରାତନ; ଶରୀର ନଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଅଧ୍ୟାୟ 4, ଶ୍ଳୋକ 7

यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत।
अभ्युत्थानमधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्यहम्॥

ଯେତେବେଳେ ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମର ହାନି ହୁଏ ଓ ଅଧର୍ମ ବଢ଼େ, ସେତେବେଳେ ସେତେବେଳେ ମୁଁ ନିଜକୁ ପ୍ରକଟ କରେ।

ଅଧ୍ୟାୟ 6, ଶ୍ଳୋକ 5

उद्धरेदात्मनात्मानं नात्मानमवसादयेत्।
आत्मैव ह्यात्मनो बन्धुरात्मैव रिपुरात्मनः॥

ନିଜ ମନ ଦ୍ୱାରା ନିଜର ଉଦ୍ଧାର କର, ନିଜକୁ ପତିତ କର ନାହିଁ। ମନ ହିଁ ତୁମର ସର୍ବୋତ୍ତମ ବନ୍ଧୁ ହୋଇପାରେ ଏବଂ ମନ ହିଁ ତୁମର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶତ୍ରୁ ମଧ୍ୟ।

ଅଧ୍ୟାୟ 18, ଶ୍ଳୋକ 66

सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज।
अहं त्वा सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः॥

ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି କେବଳ ମୋର ଶରଣ ନିଅ। ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରିବି। ଶୋକ କର ନାହିଁ।